Kennisdossier Kernenergie
5 minuten

Wat is kernenergie

In een kerncentrale wordt atomen gesplitst. Uraniumatomen worden bestookt met neutronen en vallen uit elkaar. De kernen van uranium vallen uiteen in kleinere brokken en vormen dan nieuwe elementen, zoals lood, cesium of jodium. Bij deze kernsplijting (vandaar de term kernenergie) komt veel warmte vrij en met de stoom die dan ontstaat drijf je een turbine aan. Het werkt eigenlijk als een ouderwetse fietsdynamo. Als je een turbine ronddraait wordt er elektriciteit opgewekt.

Het klinkt heel simpel, maar doordat er radioactiviteit vrijkomt bij de kernsplitsing is het nog heel wat ingewikkelder.  Sowieso gaat aan de kernsplitsing in een centrale een heel proces vooraf. De brandstof (uranium) moet worden gedolven uit uraniummijnen. Het erts dat uit deze mijnen komt moet worden bewerkt, zodat het verrijkt kan worden. In deze stap wordt ervoor gezorgd dat de fractie splijtbaar uranium zo hoog wordt, dat er ook daadwerkelijk een kernreactie op kan treden.   

Tenslotte wordt de grondstof verwerkt tot brandstofstaven en in de centrale geladen. De kernsplitsing kan beginnen, maar moet natuurlijk wel ‘gecontroleerd’ plaatsvinden. Er zijn dus regelstaven nodig die het proces kunnen dempen. Doe je dat niet, dan krijg je het effect van een kettingreactie, een atoombom. 

Bij alle stappen, maar zeker bij de splitsing zelf ontstaat één van de grootste problemen van kernenergie, namelijk het kernafval. Dit afval is hoogradioactief en daardoor levensgevaarlijk. Ieder beetje radioactiviteit zorgt bij mensen voor een hogere kans op het krijgen van kanker.  Een deel is pas na 240.000 jaar vrijwel niet meer radioactief. Al die tijd blijft het afval schadelijk voor mens en milieu, moet het weggeborgen worden en bewaakt blijven. 

 De kernenergie-keten wordt hieronder goed weergegeven. 

Bron: Tepco

 

Meer over Kernenergie


Artikel

De kernafvalgrot van de Finnen

2 minuten

Artikel

Kernwapens en kernenergie

2 minuten